Είσοδος Επικοινωνία Περιεχόμενα Links Χαιρετισμός

ΕΝΘΡΟΝΙΣΤΗΡΙΟΣ ΛΟΓΟΣ

Photo


νθρονιστήριος λόγος τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Γέροντος Πριγκηποννήσων κ. Δημητρίου (Ἱερός Μητροπολιτικός Ναός Ἁγίου Δημητρίου, Πρίγκηπος, 28 Ἀπριλίου 2018)

Παναγιώτατε Πάτερ καί Δέσποτα,

Σεβάσμιοι ἀδελφοί ἅγιοι Ἀρχιερεῖς,

Πανοσιολογιώτατοι, Ὁσιώτατοι καί εὐλαβέστατοι Καθηγούμενοι καί λοιποί κληρικοί καί μοναχοί,

Ἐντιμότατοι καί προσφιλεῖς Ἐπίτροποι τῶν Κοινοτήτων τῆς καθ'ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως,

Ἐξοχώτατε κύριε Πρέσβυ, Γενικέ Πρόξενε τῆς Ἑλλάδος ἐνταῦθα,

Ἐντιμολογιώτατοι, Ἐντιμότατοι καί πεφιλημένοι ἀδελφοί μου,

            Ἡ σεπτή πρόκρισις τῆς Αὐτοῦ Θειοτάτης Παναγιότητος, τοῦ Οἰκουμενικοῦ ἡμῶν Πατριάρχου κυρίου κυρίου Βαρθολομαίου καί ἡ κανονική ψῆφος τῆς περί Αὐτόν Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου ὡδήγησαν ἀπροσδοκήτως τόν Ἐπισκοπικό βηματισμό μου  στά Πριγκηπόννησα μετά εἰκοσιεπταετῆ Ἀρχιερατική διακονία εἰς τήν Αὐλήν τοῦ Φαναρίου καί πέριξ αὐτῆς, προκειμένου νά συνεχίσω εἰς αὐτά τήν διακονία τῶν ἐλαχίστων, ἐλάχιστος ὤν, ἄλλωστε,  ἔμπροσθεν τῆς ἀκαταλήπτου Προνοίας τοῦ Θεοῦ γιά τόν κόσμο καί τά τοῦ κόσμου, καί ὁπωσδήποτε καί γιά τά καθ'ἡμᾶς ἐνταῦθα. Δόξα τῇ μακροθυμίᾳ Σου, Κύριε!

            Τά καθ'ἡμᾶς ἐνταῦθα, ἀδελφοί μου, ἀπό τό λυκαυγές τῆς νεότητος τῆς δικῆς μου γενεᾶς, τά χαρακτηρίζει  τό εὐάριθμον καί τό μικρόν. Θά προσέθετα ὅμως, ὅτι τά χαρακτηρίζει  ἐκ παραδόσεως καί τό  αἰσιόδοξον  καί τό ἐπίμονον, γνωρίσματα πού ἀπορρέουν  ἀπό τήν προγονική Ὀρθόδοξο Χριστιανική Πίστι καί εὐελπιστία. Αὐτήν πού διακηρύσσει ὁ Ἀπόστολος τῶν Ἐθνῶν Παῦλος στούς Φιλιππησίους:  "Ἐγώ γάρ ἔμαθον ἐν οἷς εἰμι, αὐτάρκης εἶναι, οἶδα καί ταπεινοῦσθαι, οἶδα καί περισσεύειν, ἐν παντί καί ἐν πᾶσι μεμύημαι, καί χορτάζεσθαι καί πεινᾶν, καί περισσεύειν καί ὑστερεῖσθαι, πάντα ἰσχύω ἐν τῷ ἐνδυναμοῦντί με Χριστῷ" (Φιλ. 4,11-14).

            Ἐφ'ὅσον, λοιπόν, οἱ ἐναλλαγές αὐτές νοηματοδοτοῦν ἀπ'αἰώνων τήν ἐν Χριστῷ ζωή, θεσμικά καί προσωπικά, κατά δέ τήν Ἱερά Παράδοσι τῆς Ἐκκλησίας ἐκφράζουν καί τό Θεῖον θέλημα, τό ἀποβλέπον πάντοτε εἰς τήν σωτηρίαν τῆς ψυχῆς,  τότε αὐτομάτως καί ὁ κυμαινόμενος ἐκ λόγων καιρικῶν  βηματισμός τῆς Πολίτικης Ρωμηοσύνης, συνεχίζει πιστά  καί σταθερά τήν πορεία του ἐπ'ἐλπίδι εὐθετωτέρων συνθηκῶν ζωῆς καί μαρτυρίας.

            Δι'ἐμέ ἡ ταπεινή αὐτή πορεία πρός τήν Ἐκκλησία τῶν Πριγκηποννήσων ἀντικρύζει πρωτίστως τόν Ναόν τοῦ Θεοῦ καί μέ ὑπομιμνήσκει, ὅτι τό πρώτιστον μέλημά μου εἶναι τά τελούμενα ἐν αὐτῷ. Δηλαδή, ἡ λειτουργική μας ζωή, πού ἀποτελεῖ τόν θεμελιώδη χαρακτῆρα τῆς ὑποστάσεως τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας καί διά τῆς ὁποίας καί μόνον βιοῦται ὁλὀκληρος ἡ ἀλήθεια τοῦ λυτρωτικοῦ ἔργου τοῦ Χριστοῦ. Ἡ Θεία Λειτουργία πρό παντός καί ὅλα τά μυστήρια, ἐντός τῶν ὁποίων καί διά τῶν ὁποίων ἀποκαλύπτεται ἡ Χριστιανική Ἀλήθεια.

            Ἡ λειτουργική αὐτή ζωή, πού ὅλοι ἐκ παίδων βιώνουμε,  συγκινεῖ βαθύτατα, σβύνει τούς πόνους τῆς ψυχῆς καί ζωογονεῖ τίς ἐλπίδες τῶν πιστῶν, τῶν ἔστω ἐλαχίστων! Τήν λειτουργική, λοιπόν, ζωή, καί μάλιστα μέ, εἰ δυνατόν, πολύ ὀλίγους ἔστω ἐπί πλέον λειτουργούς πλησίον τῶν ἤδη  διακονούντων εὐλαβῶν καί ἀγαπητῶν μου κληρικῶν, Χάριτι Θεοῦ, ἐπιθυμῶ καί ἐπαγγέλλομαι νά ἐνισχύσω.

            Ζωογόνος ὑπῆρξεν ἀείποτε γιά τό Γένος καί ἡ ἐν τῇ πράξει ἐφαρμογή ὅλων ἐκείνων τῶν παραδόσεων καί ἐθίμων του, τά ὁποῖα ἀπορρέουν ἀπό τά ἀστείρευτα ταμεῖα τῆς ζωῆς καί μαρτυρίας τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, καί ἐντάσσονται ἐν πολλοῖς εἰς τόν χῶρον τῆς Εὐαγγελικῆς φιλανθρωπίας της, "τῆς οἰκοδομούσης τούς φραγμούς τῆς δυστυχίας", κατά τόν Προφήτην. 

            Νά ὑπενθυμίσω, ὅτι ἡ ἀπ'αἰώνων ποικίλη φιλανθρωπική δραστηριότης τῆς Ἐκκλησίας,  καί ἄν ἀκόμη εἴθισται νά ὀνομάζεται ἁπλῶς καί μόνον κοινωνική, εἶναι βαθύτατα Εὐαγγελική, δηλαδή Χριστοκεντρική, καί εὐλογεῖται καί ἐλεεῖται παρά Κυρίου καί ὅταν ἀκόμη ἀσκουμένη ἀποβλέπει εἰς τήν θεραπείαν καί τήν θωπείαν τοῦ ἀλαλήτου ψυχικοῦ ἄλγους ἐλαχίστων καί μόνον πιστῶν. "Ἐφ'ὅσον ἐποιήσατε ἑνί τούτων τῶν άδελφῶν μου τῶν  ἐλαχίστων, ἐμοί ἐποιήσατε", λέγει Κύριος (Ματθ.25,40).

            Τούς ὀλίγους εὐλογημένους πιστούς της, ἡ Ἱερά Μητρόπολις Πριγκηποννήσων θά συνεχίσῃ κατά ταῦτα νά προσέχῃ, νά συμπαρίσταται καί νά ἀναπαύῃ.

            Διό καί αίσθάνομαι τήν ἀνάγκην, ἀπό τῆς ἐπισήμου αὐτῆς θέσεως, νά ἀποτίσω φόρον τιμῆς καί εὐγνωμοσύνης εἰς τόν ἄμεσον προκάτοχόν μου, τόν μόλις πρό μηνός προώρως ἀποχαιρετίσαντα ἡμᾶς, ἀείμνηστον ἀδελφόν καί φίλον μου Μητροπολίτην κυρόν Ἰάκωβον Σωφρονιάδην, συμμαθητήν μου ἐν Χάλκῃ ἐπί διετίαν, συνάδελφον εἰς τήν Πατριαρχικήν Αὐλήν ἐπί δωδεκαετίαν καί συναδελφόν Ἀρχιερέα  ἐπί εἰκοσιεπταετία εἰς τούς κόλπους τῆς ἕδρας τῆς Μητρός Ἐκκλησίας.  Ὁ μακαριστός ἀδελφός διά τε τοῦ σημαντικοῦ ἀνακαινιστικοῦ καί καλλωπιστικοῦ ἔργου του καί τῆς ποιμαντικῆς καί φιλανθρωπικῆς του δραστηριότητος, ἀδιαμφισβητήτως ἐτίμησε τήν ἱστορικότητα καί ὡραιότητα τῶν ἰδιαίτατα ἀγαπημένων εἰς ὅλους ἡμᾶς τούς Κωνσταντινουπολίτας Νήσους τῶν Πριγκήπων. Ὁ Κύριος, τῇ πρεσβείᾳ τῆς Κυρίας Θεοτόκου Μητρός Του καί τῶν λοιπῶν θαυματουργῶν προστατῶν τῶν Νήσων Ἁγίων Του, νά τόν ἀναπαύῃ εἰς τόν αἰῶνα ἐν χώρᾳ Παραδείσου.

            Εἰς τό σημεῖον τοῦτο, ἐν συντριβῇ καρδίας εὔχομαι ὑπέρ ἀναπαύσεως τῶν μακαρίων ψυχῶν καί τῶν λοιπῶν ἕξ κεκοιμημένων προκατόχων μου ἀειμνήστων Μητροπολιτῶν Πριγκηποννήσων Ἀγαθαγγέλου Κωνσταντινίδου, Θωμᾶ Σαββοπούλου, Δωροθέου Γεωργιάδου, Ἀγαπίου Ἰωαννίδου, Καλλινίκου Ἀλεξανδρίδου καί Συμεών Ἀμαρυλλίου. Προσεύχομαι εἰς τόν ἐκ νεκρῶν Ἀναστάντα Κύριον νά τούς ἀναπαύῃ ἐν εἰρήνῃ, ἐν χώρᾳ ζώντων καί ἐν σκηναῖς δικαίων, νά πολυετῆ δέ ἐν ὑγείᾳ τόν ἕνα ζῶντα σεβαστόν προκάτοχον καί διδάσκαλόν μου, τόν ἀπό Πριγκηποννήσων καί Δέρκων, Μητροπολίτην Γέροντα Νικαίας κύριον Κωνσταντῖνον Χαρισιάδην.

            Εὐχαριστίας ἀπευθύνω έν εὐαρεσκείᾳ εἰς τόν ἱερόν κλῆρον, τούς Προέδρους καί τά μέλη τῶν Ἐκκλησιαστικῶν Ἐπιτροπῶν, τῆς φιλανθρώπου Διακονίας τῆς ἀγάπης καί τό διδάσκον προσωπικόν τῆς Ἀστικῆς Σχολῆς τῆς Πριγκήπου, οἱ ὁποῖοι μετά προθυμίας, εὐγενείας καί ἀγάπης συμπαρίστανται πάντοτε εἰς τό ἔργον τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως. Μέ συγκίνησιν καταθέτω, ὅτι οἱ εἰρημένοι εἶναι πρόσωπα ἀπό πολλῶν  ἐτῶν ἐγνωσμένα καί προσφιλῆ εἰς ἐμέ, καθότι ἄλλους μέν γνωρίζω ἐκ τῆς πρώτης των νεότητος καί ἄλλους παιδιόθεν, καί διόλου ἀμφιβάλλω καί διά τήν ἐφεξῆς συναντίληψίν των εἰς τήν διακονίαν τοῦ ἐναπομείναντος ὀλίγου λαοῦ μας τῆς ἱστορικῆς Ἐπαρχίας τῶν Πριγκηποννήσων. Ἡ διακονία αὐτή, ἐντός τῶν πλαισίων τῆς ἀπαιτουμένης  εἰρηνικῆς συνυπάρξεως μετά τοῦ οἱουδήτινος πλησίον, ἀσφαλῶς ἐμπερικλείει καί τήν προσφοράν ἀγάπης καί φιλανθρώπου προσοχῆς πρός τό σύνολον τῶν βιοπαλαιστῶν κατοίκων τῶν Πριγκηποννήσων.

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

            Ἡ Ἱερά Μητρόπολις Πριγκηποννήσων εἶναι μία ἐκ τῶν μέχρι πρό τινος τεσσάρων ἐν ἐνεργείᾳ μετά ποιμνίου Ἐπαρχιῶν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου ἐντός τῆς Χώρας μας καί μία ἐκ τῶν τριῶν, τῶν  εὑρισκομένων πλησίον τῆς Ἕδρας τοῦ Οἱκουμενικοῦ μας Πατριαρχείου. Ἡ ἵδρυσίς της ἐξ ἀποσπάσεώς της ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Χαλκηδόνος τό ἔτος 1924, συνδέεται μέ τίς κατά παραχώρησιν Θεοῦ ραδγαῖες καί τραγικές ἀνακατατάξεις καί ἐπιβεβλημένες ἀλλαγές εἰς τήν ζωήν τῆς μαρτυρικῆς Μητρός Ἐκκλησίας. Ὡς ἐκ τούτου, εἶναι τιμή γιά τήν ἐνενηκοντατετραετῆ ἱστορίαν της, τό ὅτι συνέβαλε διά τῆς ἀμέσου ἐπικουρίας της, παραμυθητικῶς, θά ἔλεγα,  εἰς τά τοῦ Θρόνου πράγματα, διά τῶν Ἱεραρχῶν, τοῦ κλήρου καί τοῦ λαοῦ της, ὅταν ὁ Θρόνος ἐντός ὀλίγου χρόνου έστερήθη τῶν πατρώων Ἐπαρχιῶν του εἰς τήν Μικρά Ἀσία καί τήν Ἀνατολική Θράκη μέ τά ἐκατομμύρια τοῦ ποιμνίου των.

            Διά τήν ὑψηλήν  τιμήν, πού μοῦ ἐπεφύλαξε διά τῆς προκρίσεώς μου εἰς ταύτην τήν Ἱεράν Μητρόπολιν, καί μάλιστα μέ τήν μείζονα καί σπανία ἐκκλησιαστική τιμή τῆς Γεροντικῆς περιωπῆς ἐν τῷ προσώπῳ μου, ὑποβάλλω ἅπαξ ἔτι τήν ἄκρα εὐγνωμοσύνην μου καί τάς εὐλαβεῖς  εὐχαριστίας μου πρός τήν Αὐτοῦ Θειοτάτην Παναγιότητα, τόν συμπροσευχόμενον Οἰκουμενικόν ἡμῶν Πατριάρχην, κύριον κύριον Βαρθολομαῖον.

            Εὔχομαι, Παναγιώτατε, πολυχρόνιον καί ὑγιᾶ ζωήν  καί Πρωθιεραρχικήν διακονίαν, Χάριτι καί οἰκτιρμοῖς τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ καί Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

            Θεωρῶ καθῆκόν μου ἐπιβεβλημένον νά εὐχαριστήσω μετά βαθείας ἐν Χριστῷ ἀγάπης τήν τιμίαν παρουσίαν τῶν προσελθόντων καί συμπροσευχομένων κατά τήν ἱεράν ταύτην ἡμέραν τῆς ζωῆς μου ἁγίων Ἀρχιερέων, ἐντεῦθεν καί ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ,  ὡς ἐπίσης  καί διά τήν τιμητικήν παρουσίαν τῶν τε ἀγαπητῶν μου κληρικῶν, μελῶν τῆς Πατριαρχικῆς Αὐλῆς, καί πάντων τῶν Πανοσιολογιωτάτων, Ὁσιωτάτων καί εὐλαβεστάτων κληρικῶν καί μοναχῶν ἔκ τε τοῦ πεφιλημένου τῆς καρδίας μου Ἁγίου Ὄρους, ἀλλά καί ἐξ Ἑλλάδος καί ἀλλαχόθεν. Ἰδιαιτέρως ἀπευθύνω τήν βαθεῖαν εὐχαριστίαν μου διά τήν τιμητικήν σας παρουσίαν, Ἐξοχώτατε κύριε Πρέσβυ, Γενικέ Πρόξενε τῆς Ἑλλάδος ἐνταῦθα.

            Κατακλείων δέ εὐχαριστῶ ἐκ κέντρου καρδίας ὅλους ἐσᾶς,  λίαν ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,καί ἐπικαλοῦμαι τάς ἐκτενεῖς προσευχάς σας διά τήν Μητέρα Ἐκκλησίαν, διά τόν Παναγιώτατον Αὐθέντην καί Δεσπότην μας καί τήν ἀσύλληπτον οἰκουμενικήν εὐθύνην Του, ἀλλά καί δι'ἐμέ τόν ἐλάχιστον, πού εἰς τό ἑξῆς ἐκ τῶν Πριγκηποννήσων θά προσεύχωμαι γιά σᾶς, γιά τήν ὑγεία, τήν εὐημερία καί τήν χαράν σας, ἐν ἐπιγνώσει βεβαίως, ὅτι, κατά τήν Πίστιν μας, ἐκεῖνο πού συντελεῖ  εἰς τήν ὄντως χαράν  τοῦ ἀνθρώπου  δέν εἶναι κάτι, εἶναι Κάποιος,  Χ ρ ι σ τ ό ς !

Χριστός Ἀνέστη!



Ἀνακοινωθέν τῆς Ἀρχιγραμματείας
τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου (19/04/2018).

Συνῆλθεν, ὑπό τήν προεδρίαν τῆς Α. Θ. Παναγιότητος,  ἡ Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδος εἰς τήν τακτικήν συνεδρίαν αὐτῆς σήμερον, Πέμπτην, 19ην Ἀπριλίου 2018, πρός ἐξέτασιν τῶν ἐν τῇ ἡμερησίᾳ διατάξει ἀναγεγραμμένων θεμάτων.

Ἐν ἀρχῇ τῆς συνεδρίας ταύτης, ἀντηλλάγησαν μεταξύ τῆς Α. Θ. Παναγιότητος καί τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Γέροντος Χαλκηδόνος κ. Ἀθανασίου,  ἐκ μέρους τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου, αἱ εἰθισμέναι προσφωνήσεις καί ἀντιφωνήσεις, ἐπί ταῖς διαγενομέναις ἑορταῖς τοῦ Ἁγίου Πάσχα.

Κατ' αὐτήν, προτάσει τῆς Α. Θ. Παναγιότητος, τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. κ. Βαρθολομαίου, ψήφων κανονικῶν γενομένων ὑπό τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου ἐν τῷ Πανσέπτῳ Πατριαρχικῷ Ναῷ, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σεβαστείας κ. Δημήτριος ἐξελέγη παμψηφεί Μητροπολίτης Πριγκηποννήσων, ἡ δέ Ἱερά Μητρόπολις αὕτη ἀνυψώθη εἰς τήν τάξιν τῶν Γεροντικῶν Ἐπαρχιῶν τοῦ Θρόνου ἐν τῷ προσώπῳ τοῦ νέου Ποιμενάρχου αὐτῆς, ὁ ὁποῖος καί θά ὀνομάζηται τοὐντεῦθεν Σεβ. Μητροπολίτης Γέρων Πριγκηποννήσων.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου

           

Προσφώνησις Α. Θ. Παναγιότητος, τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, κατά τό ἐπί Συνόδου Μικρόν Μήνυμα (19  Ἀπριλίου 2018).

Ἱερώτατε ἀδελφέ Μητροπολῖτα Πριγκηποννήσων κ. Δημήτριε,

            Ἀσμένως σᾶς ἀγγέλλομεν ὅτι εἰσηγήσει τῆς ἡμετέρας Μετριότητος ἐξελέγητε παμψηφεί ὑπό τῆς περί ἡμᾶς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου Μητροπολίτης Πριγκηποννήσων, εἰς διαδοχήν τοῦ προώρως ἐκ τοῦ μέσου ἡμῶν εἰς οὐρανούς μεταστἀντος ἀδελφοῦ κυροῦ Ἰακώβου.

            Ταυτοχρόνως, ἡ Ἱερά αὕτη Μητρόπολις ἐν τῷ προσώπῳ ὑμῶν ἀνυψώθη εἰς Γεροντικήν  διά νά τιμηθῇ ἡ ὑμετέρα Ἱερότης, εἷς ἀδελφός, ἐκ τῆς πρεσβυτέρας Ἱεραρχίας, ὁ ὁποῖος ἐλευκάνθη ἐν τῇ διακονίᾳ τῆς Μητρός Ἐκκλησίας καί προσέφερεν αὐτῇ πολυτίμους ὑπηρεσίας ἔν τε τῷ Ἱερῷ τούτῳ Κέντρῳ καί κατά διαφόρους εἰς τό ἐξωτερικόν ἀποστολάς.

            Μνημειῶδες θά παραμείνῃ διά τά καθ'ἡμᾶς τό βιβλίον σας περί τῶν ἐν ταῖς λεγομέναις Νέαις Χώραις Ἐπαρχιῶν τοῦ πανσέπτου Οἰκουμενικοῦ Θρόνου, ἀναποσπάστου τμήματος τῆς ἱερᾶς δικαιοδοσίας  αὐτοῦ, περί τῶν πάντοτε ἰσχυρῶν πνευματικῶν  καί κανονικῶν δεσμῶν μεταξύ αὐτοῦ  καί ἐκείνων καί περί τῶν κατά καιρούς  ἐπιβολῶν ἐναντίον τοῦ δεσμοῦ τούτου καί τῶν προσπαθειῶν ὑφαρπαγῆς τῶν Ἐπαρχιῶν αὐτῶν καί ἀποκοπῆς ἐκ τοῦ κορμοῦ τῆς Μητρός Ἐκκλησίας. Διά τό ἔργον σας τοῦτο σᾶς συγχαίρομεν καί σᾶς εὐχαριστοῦμεν ἅπαξ ἔτι.

            Ἅγιε ἀδελφέ, ἡ Ἱερά Μητρόπολις τῶν ἐρατεινῶν Πριγκηποννήσων δέν ἔχει σήμερον μεγάλον ἀριθμόν πιστῶν, καί τοῦτο λόγῳ τῶν γνωστῶν περί ἡμᾶς συνθηκῶν καί περιστάσεων. Ὅμως, "μή φοβοῦ τό μικρόν ποίμνιον".

            Γνωρίζομεν ἅπαντες ὅτι, τῇ Χάριτι τοῦ Θεοῦ, σήμερον ἀναγεννῶνται καί ἀναδεικνύονται καί πάλιν ἱστορικαί Ἐπαρχίαι τοῦ Θρόνου ἐν τῇ Χώρᾳ ἡμῶν ταύτῃ μέ πολύ ὀλιγώτερον ποίμνιον, μέ πιστούς ἀριθμουμένους εἰς τά δάκτυλα τῶν δύο χειρῶν. Ἐπαινοῦμεν τούς ποιμενάρχας αὐτῶν διά τόν ζῆλον καί τήν προθυμίαν των νά διακονοῦν καί νά ἁγιάζουν τούς ὀλίγους χριστιανούς των, ἐν τῇ ἐλπίδι καί τῇ προσδοκίᾳ "τάχ'αὔριον ἔσεται ἄμεινον". Ὁ Θεός δύναται καί ἐκ τῶν λίθων ἐγεῖραι τέκνα τῷ Ἀβραάμ. Ὁ Θεός μᾶς ἐπιφυλάσσει πάντοτε θαύματα.


           

            Πορεύου, λοιπόν, Ἱερώτατε ἀδελφέ, εἰς τήν προκειμένην νέαν διακονίαν, ἐστεφανωμένος μέ τήν Γεροντικἠν ἀξίαν καί τιμήν, πάντοτε πιστός εἰς τήν  ποτνίαν πάντων ἡμῶν Μητέρα ταύτην Ἐκκλησίαν καί εἰς τόν ἑκάστοτε Πρῶτον αὐτῆς, διδάσκων ἔργῳ τε καί λόγοις εἰς τούς νεωτέρους ἐνταῦθα διακονοῦντας κληρικούς τό ἦθος τῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας, ἦθος καθηγιασμένον διά τῶν αἰώνων, μέ ὀπτικήν τοῦ κόσμου καί τοῦ ἀνθρώπου εὐρεῖαν, οἰκουμενικήν, ἀνθρωπιστικήν, ὄχι εὐσεβιστικήν καί ὀργανωσιακήν, ἀλλ'οὔτε καί παραταξιακήν καί κομματικήν.

            Εἴμεθα ὀλίγοι καί πρέπει νά εἴμεθα ἡνωμένοι καί δυνατοί. Μᾶς ἐπιβουλεύονται πολλοί. Ἔχομεν ἐνώπιον ἡμῶν  τεραστίας εὐθύνας καί ὑποχρεώσεις διά τό παρόν καί διά τό μέλλον τοῦ Οἰκουμενικοῦ ἡμῶν Πατριαρχείου, τό ὁποῖον ἀναμένει δρᾶσιν, δυναμισμόν, ὑπευθυνότητα, κυρίως ἀπό τά νεώτερα μέλη καί στελέχη αὐτοῦ, διά νά ἐπιβιώσῃ καί διά νά ἐκπληρώνῃ τήν οἰκουμενικήν κλῆσιν καί ἀποστολήν του, πάντοτε δεδοξασμένον  καί ἀξιοσέβαστον παρά πᾶσιν.

            Ἄξιος!




 

Μικρόν Μήνυμα καί Εὐχαριστία τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Γέροντος Πριγκηποννήσων κ. Δημητρίου ἐνώπιον τῆς Α.Θ.Παναγιότητος , τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, καί τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου  (19 Ἀπριλίου 2018)

Παναγιώτατε Πάτερ καί Δέσποτα,

            "Πνεῦμα Χάριτος" (Ζαχ.12,10) μετέδωσε μόλις ἡ Ὑμετέρα Θειοτάτη καί προσκυνητή μοι Παναγιότης εἰς τό ταπεινόν καί ἐλάχιστον πρόσωπόν μου ἐκ τοῦ πλουσίου περισσεύματος τῆς ἀγαπώσης με καρδίας Της διά τῆς θεσπεσίας ἀναγγελίας τῆς τε προκρίσεως καί ἀναδείξεώς μου ὡς νέου Μητροπολίτου καί Ποιμενάρχου τῶν Πριγκηποννήσων, ἀλλά καί τῆς ἀπονομῆς τῆς ἐξαιρετικῆς τιμῆς τοῦ Γέροντος Ἱεράρχου τοῦ Θρόνου, εἰς ἐκτίμησιν τῆς τεσσαρακοντατετραετοῦς ἱερατικῆς διακονίας μου.

            Ἐπιθυμῶ νά ὑπομνήσω εὐλαβῶς, ὅτι ἡ διακονία μου αὐτή ἀρρήκτως συνδέεται μετά τοῦ σεβασμίου καί διαπρεποῦς Προσώπου Σας, Παναγιώτατε,  μετά τοῦ Ὁποίου συνεδέθην πνευματικῶς ἀπό τῶν μαθητικῶν μου χρόνων πρό πεντηκονταετίας εἰς τάς αὐλάς τῆς ἀτυχοῦς Σχολῆς μας, προϊόντος δέ τοῦ χρόνου ηὐλογήθην ὅπως συνυπάρξω μετ'Αὐτοῦ ἐν τοῖς πλαισίοις ποικίλων συνεργασιῶν καί ἀγωνιωδῶν περισπασμῶν τῆς ζωῆς τῆς Μητρός Ἐκκλησίας.


   

            Κατά τήν εὔσημον ταύτην καί ἱεράν στιγμήν τῆς ζωῆς μου, διά πάντα ταῦτα, τά δαψιλῶς νῦν ἀπό τοῦ Ἀναστάντος Χριστοῦ καθαγιαζόμενα, ἐκφράζω γονυκλινῶς τήν ἀϊδιον εὐγνωμοσύνην μου πρός τόν Πανοικτίρμονα Θεόν, Τόν οὕτω πως τά κατ'ἐμέ οἰκονομήσαντα καί διά βίου προστατεύσαντά με, τῇ πρεσβείᾳ πάντοτε τῆς Παμμακαρίστου Θεομήτορος, τῆς ἀπ'αἰώνων προστάτιδος τῆς Ἁγίας Αὐτοῦ Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως.

            Εὐθύς δ'ἀμέσως ὑποβάλλω πρός τήν Σήν Σεπτήν Κορυφήν τήν βαθυτάτην εὐγνωμοσύνην καί τάς ἀπείρους εὐχαριστίας μου διά τήν σημερινήν μεγάλως τιμήσασάν με Πατριαρχικήν Αὐτῆς βουλήν.

            Ἐγκαρδίους εὐχαριστίας ἀπευθύνω καί πρός τήν περί Ὑμᾶς Ἁγίαν καί Ἱεράν Σύνοδον διά τε τήν εὐμενῆ ἀποδοχήν τῆς σεπτῆς Σας κρίσεως καί τήν τιμίαν ψῆφον τῶν συγκροτούντων αὐτήν ἀγαπητῶν ἐν Χριστῷ ἀδελφῶν.

            Εὔχομαι, Παναγιώτατε καί Σεβασμιώτατε Δέσποτα, ὁ Ἀναστάς ἐκ νεκρῶν Δομήτωρ τῆς Ἐκκλησίας Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός, νά Σᾶς διατηρῇ ἐν τῇ οἰακοστροφίᾳ τῆς Μητρός Ἐκκλησίας καί τῇ συντονιστικῇ διακονίᾳ τῆς Ὀρθοδοξίας ἐπί μήκιστον σῶον,ἔντιμον, ὑγιᾶ, μακροημερεύοντα καί ὀρθοτομοῦντα τόν λόγον τῆς Ἀληθείας Του, πρός χαράν καί καύχησιν πάντων ἡμῶν. Ἀμήν.

Χριστός Ἀνέστη!