Είσοδος Επικοινωνία Περιεχόμενα Links Χαιρετισμός

ΤΑ ΠΡΙΓΚΗΠΟΝΝΗΣΑ
ΥΠΟ ΤΗΝ ΙΕΡΑΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΝ ΧΑΛΚΗΔΟΝΟΣ

Αἱ Πριγκηπόννησοι εὑρίσκονται εἰς τὸν Ἑλλήσποντον, 19 χμ. κατὰ μέσον ὅρον νοτιοδυτικὰ τῆς ΚΠόλεως (στόμιον τοῦ Βοσπόρου) κοντὰ πρὸς τὸν βιθυνικὸν κόλπον. Ἡ πλησιεστέρα πρὸς τὴν ἀσιατικὴν πλευρὰν Πρίγκηπος ἀπέχει αὐτῆς 2.300 μέτρα, ἐνῶ ἡ πλέον ἀπομακρυσμένη Πλάτη 15.500 μέτρα.

νομάζονται Πριγκηπόννησοι ἢ νῆσοι τῶν Πριγκήπων, διότι κατὰ τοὺς βυζαντινοὺς χρόνους ἐχρησίμευον ὡς τόποι διαμονῆς ἢ ἐξορίας τῶν μελῶν τῶν βασιλικῶν δυναστειῶν, τῶν ἀριστοκρατικῶν οἰκογενειῶν, τῶν πριγκήπων τῆς βυζαντινῆς αὐτοκρατορίας. Γνωρίζονται ὅμως καὶ μὲ ἄλλας ὀνομασίας, ὡς νῆσοι τῶν ἁγίων ἢ τῶν μοναχῶν (καλογήρων), ὡς παπαδονήσια ἢ Δημόνησοι / Δαιμόννησοι ἢ νῆσοι τῶν Ἑλλήνων. Στὰ τουρκικὰ καλοῦνται Κιζὶλ Ἀνταλὰρ ἢ Ἰσταμποὺλ Ἀνταλαρὶ (ἐρυθραὶ νῆσοι ἀπὸ τὸ χρῶμα τῆς γῆς των ἢ νῆσοι τῆς ΚΠόλεως).

Αἱ νῆσοι αὐταὶ εἶναι συνολικὰ ἐννέα τὸν ἀριθμόν:

α´) ἡ Πρώτη (Κιναλή)
β´) ἡ Ἀντιγόνη (Μπουργκὰζ Ἀντᾶ)
γ´) ἡ Χάλκη (Χέϊμπελη Ἀντᾶ)
δ´) ἡ Πρίγκηπος (Μπουγιοὺκ Ἀντᾶ)
ε´) ἡ Ὀξεία (Σιβρὴ Ἀντᾶ)
στ´) ἡ Πλάτη (Γιασὴ Ἀντᾶ)
ζ´) ἡ Πίτα (Κασὶκ Ἀντασί)
η´) ἡ Νείανδρος (Ταβσᾶν Ἀντασί)
θ´) ἡ Τερέβινθος (Σεντὲφ Ἀντασί). Καλύπτουν ἐμβαδὸν 10,8 περίπου τετραγωνικῶν χιλιομέτρων.

λόκληρον τὸ σύμπλεγμα τῶν νήσων αὐτῶν εἶναι εἰδυλλιακόν. Θεώμεναι ἀπὸ μακρυὰ ὁμοιάζουν πρὸς ἀδάμαντας, ἐγκατεσπαρμένους μέσα στὰ ἀκτινοβολοῦντα νερὰ τῆς Προποντίδος. Τὸ κλῖμά των εἶναι εὐχάριστον, ἤπιον κατὰ τὸν χειμῶνα καὶ ὀλίγον θερμὸν τὸ καλοκαίρι. Αἱ περισσότεροι ἀπὸ αὐτὰς εἶναι δενδρόφυτοι, καλυπτόμενοι ἀπὸ δάση, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον, ἀπὸ πεῦκα.

Κατὰ τοὺς βυζαντινοὺς χρόνους εἰς τὰ νησιὰ αὐτὰ ὑπῆρχον αἱ μοναί, ἀπὸ τὸν πατριάρχην ΚΠόλεως ἐξαρτώμεναι, μὲ τοὺς ναοὺς καὶ τὰ λοιπὰ ἐξαρτήματα αὐτῶν, (πιθανῶς) τὰ ἀνάκτορα καὶ οἱ ἐπαύλεις τῶν πριγκήπων καὶ τῶν ἄλλων εὐγενῶν, ἴσως δὲ καὶ μερικὰ οἰκήματα διὰ νὰ στεγάζουν τοὺς εἰς αὐτὰς διαμένοντας ἁλιεῖς καὶ ἄλλους συνδεομένους πρὸς τὰς μονάς. Ὡς ἐκ τούτου καὶ οἱ κατὰ τοὺς χρόνους ἐκείνους κάτοικοι τῶν νήσων θὰ ἦσαν οἱ προαναφερθέντες μοναχοί, πρίγκηπες, ἐλάχιστοι ἁλιεῖς καὶ οἱ λοιποί.

Αἱ νῆσοι αὐταὶ ὑπέκειντο εἰς τὰς κατὰ καιροὺς ἐπιδρομὰς τῶν πειρατῶν καὶ τῶν διὰ θαλάσσης ἐχθρῶν τοῦ Βυζαντίου.

Μετὰ τὴν ἅλωσιν ἐπεκράτει ἡ ἰδία κατάστασις ὡς πρὸς τοὺς κατοίκους, ἐκτὸς βεβαίως τῶν βυζαντινῶν πριγκήπων. Εἰς τὰς μονὰς ἤρχοντο καὶ παρέμεναν πρώην πατριάρχαι καὶ μητροπολῖται. Ἀπὸ τοῦ ΙΗ´ αἰῶνος καὶ ἑξῆς εἰς τὰς νήσους ἐγκαθίστανται πλούσιοι ὁμογενεῖς ἐκ τῆς πόλεως. Πρῶτοι μόνιμοι κάτοικοι τῶν νήσων αὐτῶν φέρονται οἱ ἐκ τῶν Κυκλάδων καὶ ἰδίως ἐκ Χίου καὶ Νάξου ἁλιεῖς καὶ κηπουροί, διὰ νὰ ἐργασθοῦν καὶ ὑπηρετήσουν τοὺς ἄρχοντας πάτρωνας τοῦ τόπου. Τὸν ΙΘ´ αἰῶνα τούτους μιμοῦνται πολλοὶ ξένοι. Ἡ αὔξησις τοῦ τουρκικοῦ πληθυσμοῦ ἐσημειώθη κυρίως ἀπὸ τοῦ 1923 καὶ ἑξῆς.

Κατὰ τὸν R. Janin :

Ἀπὸ πλευρᾶς ἐκκλησιαστικῆς ἡ κατάστασις τῶν Πριγκηποννήσων, μεταξὺ Κωνσταντινουπόλεως καὶ Χαλκηδόνος, παραμένει ἀκαθόριστος καθ᾽ ὅλην τὴν βυζαντινὴν περίοδον.

Μετὰ τὴν ἅλωσιν ἄγνωστον πότε αἱ Πριγκηπόννησοι ὑπήχθησαν ἐκκλησιαστικῶς εἰς τὴν μητρόπολιν Χαλκηδόνος, ἐξαρτώμεναι ἐξ αὐτῆς μέχρι τοῦ ἔτους 1924, ὅτε ἀποσπασθεῖσαι ἀπετέλεσαν τὴν νέαν ὑπὸ τὸ ὄνομα Πριγκηποννήσων μητρόπολιν.