Είσοδος Επικοινωνία Περιεχόμενα Links Χαιρετισμός

ΤΟ ΚΤΙΡΙΟΝ

Τὸ κτήριον τοῦ ναοῦ τῆς Θεοτόκου, ὅπερ εἶναι γνωστὸν εἰς τὸ εὐρὺ κοινὸν ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν Παναγία ἡ Καμαριώτισσα, παρουσιάζεται ἐν κατόψει τύπου τετρακόγχου σταυροειδοῦς, οὐχὶ ἁπλοῦ, ἀλλὰ παραλλαγῆς αὐτοῦ, ἥτις δύναται νὰ ὁρισθῇ ὡς σύνθετος τετράκογχος, μετὰ διαγωνίων κογχαρίων ἅπαντα δὲ εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ Καυκάσου ὡς ἡμισύνθετος τετράκογχος, μετὰ διαγωνίων κογχαρίων. Παρὰ τὴν ἀσιατικὴν ταύτην ἐπίδρασιν ὅμως, τὸ ἐξετασθὲν κτήριον δὲν εἶναι τυφλὴ ἀντιγραφὴ τοῦ τύπου, ἀλλ᾽ ἀπόδοσις αὐτοῦ, συμφώνως πρὸς τὴν ὑπὸ ἑλληνιστικῶν στοιχείων κυριαρχουμένην, ὡς γνωστόν, παράδοσιν τῆς Σχολῆς τῆς Κωνσταντινουπόλεως, τῆς βυζαντινῆς ἀρχιτεκτονικῆς.

Τὸ κτήριον φέρει πρὸς Δυσμὰς νάρθηκα, καλυπτόμενον ὑπὸ τριῶν σταυροθολίων, ὅστις εἶναι ἀνοικτὸς κατὰ τὰς τρεῖς αὐτοῦ πλευρὰς καὶ δύναται νὰ ἀναχθῇ εἰς παλαιοτάτην παράδοσιν ἐξικνουμένην μέχρι τῶν ῥωμαϊκῶν χρόνων, ὅτε τὰ πολύκογχα ἡρῶα καὶ μαυσωλεῖα ἔφερον ἀνάλογα πρόπυλα.

Τὸ κτήριον παρουσιάζει εἰς τὴν πλινθόκτιστον αὐτοῦ τοιχοδομίαν τὸ ἰδιάζον σύστημα τῆς ἀποκεκρυμμένης πλίνθου, ὅπερ, χαρακτηρίζον τὴν ἀπὸ τοῦ 11ου  μέχρι τοῦ 12ου  αἰῶνος περίοδον, ἀποτελεῖ ἀδιάσειστον ἔρεισμα πρὸς χρονολόγησιν αὐτοῦ κατὰ τὴν περίοδον ταύτην, ἄλλαι δὲ κατασκευαστικαί, ὡς καὶ μορφολογικαὶ λεπτομέρειαι καθορίζουν τὴν χρονολογίαν ἱδρύσεως αὐτοῦ εἰς τὸν 11ον  μᾶλλον αἰῶνα. Συνεπῶς ἡ ἐκ τοῦ ἀνευρεθέντος ἐγγράφου τῆς μονῆς εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκει ὁ ναὸς τῆς Θεοτόκου, φέροντος σφραγῖδα εἰς τὴν ὁποίαν ἀνεγράφετο τὸ ἔτος 1372 καὶ ἡ λέξις Παλαιολόγοι, χρονολόγησις τοῦ μνημείου εἰς τὸν 14ον αἰῶνα δὲν εὐσταθεῖ, τῆς τελευταίας ταύτης χρονολογίας ἀναφερομένης προφανῶς εἰς ριζικὴν τῆς μονῆς ἀνακαίνισιν ὑπὸ τοῦ κατὰ τοὺς χρόνους ἐκείνους βασιλεύοντος Ἰωάννου Ε´ τοῦ Παλαιολόγου.

πὶ τῇ βάσει τῶν πορισμάτων τούτων δυνάμεθα νὰ συνοψίσωμεν ὡς ἀκολούθως τὴν ἱστορίαν τῆς πρὸ τῆς πυρκαϊᾶς τοῦ 1672 πρώτης περιόδου τῆς ζωῆς τῆς μονῆς.

Ὁ σεβ. Μητρ. Μοσχονησίων κ. Ἀπόστολος μὲ τὸν καθ. τῆς Ἱ.Θεολογικῆς Σχολῆς Χάλκης κ. Βασίλειον Σταυρίδην.