Είσοδος Επικοινωνία Περιεχόμενα Links Χαιρετισμός

ΚΕΛΛΙΟΝ ΘΕΙΑΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ

( Μεταβυζαντινοί Χρόνοι )

Στὰ νοτιοδυτικὰ τῆς μονῆς τῆς Παναγίας Καμαριωτίσσης, ἐπάνω σ᾽ ἕνα λόφον, τὸν πλησιέστερον πρὸς τὴν Ἀντιγόνην καὶ ἐπάνω εἰς μίαν πλαγιάν, ποὺ τὰ κράσπεδα τῆς φθάνουν ἕως τὸ Γεφυράκι ἢ τοῦ Μιχαλάκου, τὴν Κεραμηδόνα καὶ τὸ Πευκολίμανο εὑρίσκεται τὸ κελλίον τῆς θείας Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ, τὸ γνωστὸν ὡς ὁ Χριστὸς ἢ ὁ Μακάριος.

Σάρδεων Γερμανὸς τὸν λόφον τοῦτον τὸν δέχεται ὡς μοναστικὸν ἐνδιαίτημα πολλῶν ἀσκητῶν, τὸ δὲ κελλίον ὑπάρχον ἤδη ἀπὸ τῶν ἀρχῶν τοῦ ΙΖ´ αἰῶνος καὶ ἐξαρτώμενον ἐκ τῆς μονῆς τῆς Θεοτόκου τῆς Καμαριωτίσσης, ἐσχάτως δὲ ἀπὸ τὸν ἡγούμενον τῆς πλησίον σκήτης τοῦ Ἁγίου Σπυρίδωνος.

Κατὰ τὰ ἔτη 1837-1847 ὁ ἐξ Ἰωαννίνων Ἀντώνιος Τσίμας ἀνέκτησε τὸ κελλίον τοῦτο, περιλαμβάνον τὸ ναῒδιον καὶ τὰ συνημμένα εἰς αὐτὸ μικρὰ δωμάτια. Τὸ 1870 ἀνεκαινίσθη τὸ ναΐδιον, ἡ δὲ διακόσμησίς του συνεπληρώθη τὸ 1881.

Εἰς τὸ εἰκονοστάσιον ὑπῆρχον αἱ εἰκόνες τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν, τῶν μαρτύρων Θεοδώρου, Μηνᾶ, Δημητρίου καὶ Γεωργίου (1871), εἰς τὸ μέσον τῆς ὀροφῆς ὁ Παντοκράτωρ, ἡ δὲ ἐλαιογραφία τοῦ βήματος ἔφερε τὴν χρονολογίαν τοῦ 1881.

Σωζόμεναι ἀρχαιότητες ἦσαν ἡ εἰκὼν τῆς Θεοτόκου καὶ ἄλλη τοῦ Προδρόμου, ἐπὶ τοῦ ἐδάφους μωσαϊκόν, κιστέρνα καὶ πλάκες πήλινοι. Περὶ τὸ 1982 διετέλει κατεστραμμένη, ἀλλὰ πάλιν ἐσχάτως ἀνεκαινίσθη.

Μοναχοί, ἀσκητεύσαντες εἰς τὸ κελλίον αὐτὸ κατὰ τὸν ΙΘ´ αἰῶνα, ὑπῆρξαν κατὰ σειράν:

Εὐστράτιος ὁ ἐκ Καισαρείας (1832-1850)
Ἀντώνιος Τσίμας (1835-1847)
Μακάριος, ὑποτακτικὸς τοΰ Εὐστρατίου, ἀπὸ τὸ ὄνομα τοῦ ὁποίου (Μακάριος) γνωρίζεται τὸ κελλίον (1850-1865)
Ἀγάθων, 1865-1872
Οἱ σύγχρονοι τοῦ Ἰωάσαφ καὶ Βησσαρίων
Ἰσαάκιος ὁ ἐκ Νίγδης (1890-1910)
Προκόπιος (1905-1935)
Ἀρχιμανδρίτης Κωνστάντιος (πρὸ τοῦ 1919)
Ἀρχιμανδρίτης Κυπριανὸς Στυλιανίδης (1933-1963).